Η Katie Jones παράγει κρασί από παλιά αμπελώνες σκορπισμένους γύρω από τη Tuchan και τη Paziols, στη γαλλική καταλανική περιοχή. Αρχικά από το Ashby de la Zouch, μετακόμισε νότια πριν από περισσότερα από είκοσι χρόνια, έκανε δεκαέξι χρόνια στην τοπική συνεταιρική Mont Tauch, και στη συνέχεια ξεκίνησε δική της δραστηριότητα: ένας αρχαίος αμπελώνας στη Maury Valley το 2008, πρώτη συγκομιδή το 2009, και ένα τρόπαιο Grenache και ένα ασημένιο μετάλλιο στο International Wine Challenge σχεδόν αμέσως μετά.
Τα φυτά είναι το σημείο. Old Grenache Gris, Carignan, Carignan Gris, Macabeu και Lledoner Pelut, χαμηλής απόδοσης και δύσκολα στη δουλειά. Το είδος του φυτού που ξεριζώνεται τη στιγμή που σταματούν να έχουν οικονομικό νόημα. Το να τα κρατάς στο έδαφος είναι ολόκληρη η επιχείρηση.
Η οινοποιός που οι άνθρωποι εμφανίζονται για να δουν
Τον Μάρτιο του 2013, ενώ η Katie ήταν μακριά σε μια εμπορική έκθεση, κάποιος μπήκε στο κελάρι και άνοιξε τις βαλβίδες σε δύο δεξαμενές. Ολόκληρο το vintage του Jones Blanc, φτιαγμένο από ογδοντάχρονο Grenache Gris, χύθηκε στο πάτωμα. Αγόρασε ροζέ από έναν γείτονα, έφτιαξε ένα κρασί από τα συντρίμμια και το ονόμασε Après la Pluie.
Αυτό που συνέβη στη συνέχεια είναι το πράγμα που αξίζει να καταλάβει κανείς για αυτή την επιχείρηση. Οι πελάτες της, και οι Naked Wines Angels που την υποστήριξαν, προ-παραγγείλαν τριάντα χιλιάδες μπουκάλια σε σαράντα οκτώ ώρες για να την ξαναβάλουν στα πόδια. Δεν πρόκειται για έναν παραγωγό με μια λίστα αλληλογραφίας. Είναι ένας παραγωγός με ανθρώπους που αισθάνονται εμπλεκόμενοι και που εμφανίζονται όταν έχει σημασία.
Μια ιδέα που κανένα λογισμικό δεν θα μπορούσε να κρατήσει
Το Adopt an Old Vine δίνει σε εκείνους τους ανθρώπους κάτι για να κρατήσουν. Ξεκίνησε το 2021, και επιτρέπει σε έναν πελάτη να επιλέξει ένα μεμονωμένο φυτό online, να το ονομάσει και να πληρώσει για να το κρατήσει. Λαμβάνουν ένα πιστοποιητικό, έναν φωτογραφικό μαγνήτη, ένα κλειδοθήκη και μια αριθμημένη ετικέτα δεμένη στο φυτό τους, ώστε να μπορούν να ανέβουν το λόφο και να σταθούν μπροστά του. Ανανεώνεται κάθε χρόνο. Οι άνθρωποι έρχονται και επισκέπτονται.
Είναι μια όμορφη ιδέα. Είναι επίσης τίποτα παρόμοιο με αυτό που το e-commerce λογισμικό εννοεί με «συνδρομή». Ένα υιοθετημένο φυτό είναι ένας μεμονωμένος, ονοματιστός, φυσικός πόρος σε μια συγκεκριμένη σειρά σε μια συγκεκριμένη πλαγιά, συνδεδεμένος με έναν άνθρωπο, ανανεώνοντας στο δικό του χronogram, με ένα πακέτο αναμνήσεων που βγαίνει στην αρχή. Δεν είναι περίπτωση κρασιού που επαναλαμβάνεται.
Το WooCommerce τρέχει το κατάστημα, και ένα κατάστημα είναι όλο αυτό που θα ήταν ποτέ. Η υιοθέτηση ενός φυτού δεν ήταν ποτέ να χωράει μέσα του: όχι ως προϊόν, όχι ως plugin συνδρομής, όχι ως οποιοσδήποτε συνδυασμός των δύο συναρμολογημένων και φροντιδών. Η ιδέα υπήρχε πριν το λογισμικό που θα μπορούσε να το κρατήσει.
“Κάναμε τη μετάβαση από το WooCommerce σε μια προσαρμοσμένη λύση που τροφοδοτείται από το Marzipan. Η διαχείριση των παραγγελιών μας είναι εύκολη υπόθεση και η ευελιξία του API συνδρομών μας επέτρεψε να αναβαθμίσουμε την προσφορά υιοθεσίας παλαιών αμπελώνων.”
Έτσι το χτίσαμε μαζί της
Το Domaine Jones ήταν το πρώτο κτήμα που χρησιμοποίησε το Marzipan. Το Adopt an Old Vine εκτοξεύτηκε σε αυτό, και σε μεγάλο βαθμό πολλά από τα χαρακτηριστικά της μηχανής συνδρομών του Marzipan προήλθαν από αυτό που χρειαζόταν το σχέδιο: συνεχείς σχέσεις που δεν είναι απλώς θέμα κρασιού κάθε τρίμηνο, συνδεδεμένες με ατομικές εγγραφές, που ανανεώνονται με τη δική τους λογική.
Αυτό είναι το αντίθετο του τρόπου που συνήθως γίνονται αγορές λογισμικού. Αντί να περικόψει την ιδέα μέχρι να χωράει το εργαλείο, το εργαλείο χτίστηκε γύρω από την ιδέα, με τον άνθρωπο που την είχε στο δωμάτιο. Δεν υιοθέτησε μια πλατφόρμα και ελπίδα. Περιέγραψε αυτό που ήθελε να κάνει, και φτιάχτηκε.
Τα συνηθισμένα πράγματα έγιναν συνηθισμένα ταυτόχρονα: παραγγελίες, συνδρομές και πελάτες σε ένα σύστημα, ηλεκτρονικές ετικέτες για τη σειρά, ο φόρος υπολογίζεται από το πού βρίσκεται ο πελάτης. Τίποτα να συγχρονιστεί, τίποτα να συναρμολογήσει.
Το αποτέλεσμα
Το Adopt an Old Vine συνεχίζει να τρέχει, το κρασί συνεχίζει να βγαίνει, και η Katie δεν είναι το στρώμα ολοκλήρωσης που κρατά τα δύο μαζί. Τα παλιά φυτά που προσπαθεί να κρατήσει στο έδαφος τώρα βοηθούν να πληρώνουν για τον εαυτό τους, μέσω ενός σχήματος που υπάρχει στο σχήμα που φαντάστηκε, σε μια πλατφόρμα που χτίστηκε για να το κρατήσει.